Obiekt stoi w Sopocie od roku 1908. Wzniesiony na zamówienie firmy trudniącej się handlem nieruchomościami. Po przebudowie od roku 1912 wygląda tak, jak dzisiaj. Pensjonat znajduje się na skraju Parku Południowego, blisko "Łazienek", mola i kilka kroków od plaży. Dom jest majestatyczny, piętrowy. Piękna dodają mu charakterystyczne ryzality (występy) i wielospadowy ceramiczny dach. Ponadto całości dopełniają balkony, narożny wykusz, półkolisty taras na parterze i dobudówka z werandą. W okresie międzywojennym hotel-pensjonat oferował pokoje wyposażone w umywalnie z ciepłą wodą oraz prowadził dietetyczną kuchnię. Sądząc z dawnej klasyfikacji był pod względem jakości świadczonych usług trzecim z kolei - po Hotelu Casino (obecny Grand Hotel) i Domu Kuracyjnym - hotelem w Sopocie. Reklamy pensjonatu w wydawnictwach niemieckojęzycznych zaopatrywano w dopisek "usługa polska". Było to centrum spotkań ówczesnej arystokracji. Po wojnie hotel-pensjonat przejęło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych z przeznaczeniem na dom wczasowy dla prominentów. Szczęśliwie w 1992 roku hotel-pensjonat powrócił wreszcie w ręce "prawowitych właścicieli", aby wreszcie przekazać go dalej w ręce swoich dzieci. W ten sposób chlubne tradycje najlepszej szkoły hotelarstwa polskiego mogą być dalej pielęgnowane z korzyścią dla wszystkich naszych drogich gości.