Stojące przy tej ulicy domy mieszkalne zostały wpisane do rejestru zabytków Konserwatora Wojewódzkiego. Zbudowane w latach 1904-1905 kamienice posiadają wystrój zaczerpnięty z epoki romantyzmu z elementami wystroju secesyjnego.

Dwa, dwupiętrowe budynki pod numerem 7 i 9 posiadają mieszkalne poddasze i przykryte są ceramicznym dachem. Wyposażone w wykusze i obszerne balkony podlegają opiece Konserwatora Zabytków jako przykład sopockiego modernizmu. Zostały zbudowane w latach 1910-1912.

Trzypiętrowy dom z mieszkalnym poddaszem, przykryty łamanym dachem posiada od strony frontowej dwa symetrycznie rozmieszczone wykusze, w dolnej części w formie prostopadłościanu, w górnej natomiast owalne, połączone z czterema balkonikami ustawionych na żelbetowych wspornikach.

Dom mieszkalny przylegający do budynku sopockiej poczty. Wzniesiony w 1896 roku posiada dwa pietra i pokoiki na poddaszu, jest przykryty łamanymi, ceramicznymi dachami. W 1906 roku otrzymał bogaty wystrój zewnętrzny w postaci płaskorzeźb, frontonów i pilastrów w obramowaniach okien.

Budynek wzniesiono w 1897 roku według projektu architekta A. Haagena. Dwupiętrowy, murowany dom z płaskim dachem posiada w głównej fasadzie szeroki ryzalit ozdobiony dwoma półokrągłymi balkonami oraz dwiema kolumnami o korynckich głowicach wspierającymi okap tarasu nad górną kondygnacją. Zza tarasu wznosi się ponad dachem ozdobny szczyt z płaskorzeźbami. Bryłę budynku urozmaica od wschodu ryzalit narożny zwieńczony wieżyczką o kształcie ostrosłupa zakończonego metalową iglicą.

Dom powstał w 1899 roku według projektu B. Schultza na zamówienie kupca E. Ernsta. Dwupięrowy budynek na planie prostokąta przykryty płaskim dachem ma w centralnej części głównej fasady dwukondygnacyjny ryzalit z tarasem na drugim piętrze. Elewacja budynku udekorowana jest płaskorzeźbami o wystroju barokowym oraz trójkątnymi frontonami nad oknami na pietrze

Dwupiętrowy dom na planie prostokąta zbudowany w 1899 roku przykryty jest we wschodniej części dachem mansandrowym, a w zachodniej dwuspadowym wyłożonym dachówką. Budynek od strony frontowej posiada niesymetrycznie usytuowany ryzalit mieszczący klatkę schodową. Ponad ryzalitem wznosi się ozdobny szczyt. We wnętrzu zabytku zachowała się oryginalna, bogato rzeźbiona stolarka.

Dwupiętrowy dom wzniesiony w 1892 roku przykryty jest ceramicznym dachem. Bryła budynku zespolona jest od strony północno - wschodniej z obdzerną, cylindryczną wieżą wyposażoną w tarasy widokowe. Balustrady tarasów oraz fasada budynku ozdobione są płaskorzeźbami o motywach roślinnych.

Dwupiętrowy, murowany dom z 1908 roku, przykryty łamanym, ceramicznym dachem ma dość skromny wystrój zewnętrzny. Bryłę budynku urozmaicają dwa płytkie, szerokie ryzality zwieńczone owalnymi szczytami. Ze względu na wartościową, secesyjną stolarkę we wnętrzu, witraże w klatce schodowej oraz sztukaterie w mieszkaniach, dom ten w 1978 roku wpisano do rejestru zabytków.

Dwupiętrowy, murowany budynek z mieszkalnym poddaszem, przykryty ceramicznym dachem, ozdobiony jest w górnej części trzema szczytami, a w południowo-zachodnim narożu - trzypiętrowym wykuszem zakończonym hełmem. W okresie międzywojennym na parterze budynku mieściła się świetlica Związku Polaków. Na pierwszym piętrze w latach 1926-1981 mieszkał Michał Władysław Urbanek, sopocki nauczyciel zasłużony w walce o polskość Gdańska.

Dwupiętrowy dom wzniesiony w 1900 roku. Fasadę budynku przykrytego łamanym dachem zdobią żłobkowane pilastry orz starannie wypracowane płaskorzeźby.

Kamienica z początku XX wieku, zaprojektowana przez jednego z najbardziej zasłużonych sopockich architektów - Paula Puchmullera. Dom przykryty jest ceramicznym dachem, wyposażony w obszerne loggie i wieżyczki widokowe.